• 29Paź

    63Przyjemność i obowiązek. Jedzenie jak oczywiście powszechnie wiadomo jest to jeden z naszych obowiązkowych czynników, który będzie nas utrzymywał przy życiu. Jedzenie jednak oprócz właśnie tego, że gwarantuje nam przeżycie, dzięki temu, że dostarcza naszemu organizmowi podstawowych i do tego niezbędnych składników odżywczych to jeszcze może być naprawdę bardzo dużą przyjemnością. Nie od dzisiaj przecież wiadomo, że jedzenie to przyjemność, tym bardziej jeżeli będziemy spożywali odpowiednio przyrządzone posiłki, które oczywiście będą smaczne. Należy jednak pamiętać, że nawet z jedzeniem nie powinno się przesadzać, ponieważ może to prowadzić d naprawdę wielu problemów natury po pierwsze zdrowotnej i nie tylko. Dlatego te zawsze należy pamiętać, aby tą przyjemność dozować sobie z odpowiednim umiarem, gdyż tyko w ten sposób można uniknąć różnego rodzaju nieprzyjemności, ale też należy zwracać uwagę na składniki jedzenia, gdyż nasz organizm potrzebuje określonych składników odżywczych bardziej, a innych zdecydowanie mniej. W jedzeniu. Każdy rodzaj jedzenia składa się oczywiście z określonych składników, dlatego też warto jest na tego typu rzeczy zwraca uwagę. Nasze organizmy do przeżycia potrzebują kilku podstawowych związków, takich jak na przykład witaminy, tłuszcze, węglowodany czy też sole mineralne, jednakże niektóre potrawy zawierają ich więcej a inne mniej. Dlatego też ważne jest podawanie odpowiednio zbilansowanych potraw, które będą mogły dostarczać organizmowi jak najwięcej korzystnie działających takich składników. Należy także jednakże pamiętać o tym, że składniki, które są wręcz niezbędne do tego, aby utrzymać organizm w zdrowiu, to jednak jeżeli będą one używane w nadmiarze, to mogą one nawet szkodzić prowadzić do różnego rodzaju chorób czy też innych problemów. Najgroźniejsze są chyba zbyt często spożywane tłuszcze i węglowodany, które się odkładają w postaci tłuszczu, a to może prowadzić do otyłości, która z kolei może być przyczyną wielu różnych chorób, a to niewątpliwie będzie miało na as naprawdę bardzo niekorzystny wpływ.

  • 17Lis

    12Zdrowie na talerzu Kuchnia japońska bezapelacyjnie jest jedną z najciekawszych i najzdrowszych na świecie. Charakteryzuje się też największą tradycją – wiele zwyczajów nie zmieniło się przez wieki. W Japonii jest największy odsetek osób, które przekroczyły sto lat życia. Podstawę stanowią ryby i ryż. Ryby podawane są w każdej postaci, zarówno te usmażone, ale jeśli już to raczej nie na oleju, ale na oliwie bądź wodzie, albo surowe w formie sushi. Każdy posiłek ma swoje charakterystyczne cechy i musi być spożywany według określonych reguł. Nic nie jest przypadkowe. Zawsze musi być miska ryżu i miska zupy. Następnie dodatkowe dania są wybierane z kilku grup. Grupy są stworzone wg pochodzenia i integralności z kulturą japońską. Stworzono grupy zawierające dania, które od zawsze były dostępne w Japonii, oraz takie, gdzie formy posiłków są stosunkowo młode. Kuchnia japońska jest kuchnia niebezpieczną z punktu widzenia konsumenta. Wiele ryb podawanych w daniach jest trująca i tylko ich prawidłowe oprawienie zapewnia bezpieczeństwo. Mimo profesjonalizmu kucharzy, co roku zdarzają się wypadki śmierci. A może spróbować psa czy szczura? Tradycja diety chińskiej sięga starożytności. Wiele przepisów powstało w oparciu o upodobania cesarzy i to właśnie nadworni kucharze byli odpowiedzialni za wymyślanie potraw, które mogłyby zachwycić cesarza. Właśnie w Chinach wymyślono lody i wiele sposobów przygotowywania ryżu. Nie można powiedzieć, że kuchnia w Chinach jest jednolita. Duża powierzchnia kraju spowodowała, że każdy region wykształcił swoje własne zwyczaje. Najbardziej znana na świecie jest kuchnia syczuańska i południowo – wschodnich Chin. Kuchnia chińska, podobnie jak większość kuchni rejonu Dalekiego Wschodu, bazuje na ryżu. To właśnie do ryżu dodaje się różnorakie dodatki. Przed wszystkim są to warzywa, które w większości nie są znane w Europie, jak bambus. Stosuje się sos sojowy lub kombinacje sosu sojowego z dodatkami. Ciekawe są kombinacje potraw. Spotykamy na przykład niespotykane w Europie połączenia mięsa (na przykład wieprzowiny) ze słodkimi sosami. Gotowanie składników jest odmienne od tego, co znamy w naszym kręgu kulturowym.

  • 15Paź

    31Kuchnie świata na jednym talerzu Kuchnia amerykańska często jest nazywana tak potocznie, ponieważ faktycznie nie ma czegoś takie jak kuchnia amerykańska, nie wykształciła się ona z tego powodu gdyż Ameryka nie jest rdzennym państwem z tradycją, jest to zlepek różnego rodzaju kultur i cywilizacji narodów które przypłynęły do Ameryki licząc na szczęście. Zatem kuchnia amerykańska to nic innego jak grupa kuchni światowych połączonych w jedność. Pozostałe grupy zaczęły asymilować się ze środowiskiem amerykańskim. Efektem są wszystkie fast – foody, w których można dostać dania kuchni regionalnych, które tylko nazwą przypominają te dania. Kolejne pokolenia imigrantów porzucają nawyki żywieniowe swoich przodków i eksperymentują z innymi kuchniami świata – jest to bardzo ciekawe zjawisko z punktu widzenia socjologii. Cecha charakterystyczna – wszystko jest wysycone tłuszczem. Bardzo dużo potraw (frytki, mięsa, warzywa) przygotowywane jest w głębokim oleju i smażone dość długo. Odbija się to niekorzystnie na kondycji społeczeństwa amerykańskiego, które jest uważane za najbardziej otyłą kulturę świata. Otyłość w tym kraju ma też inne źródło – w tym kraju bardzo popularne są słodycze i wyroby słodkie. Zwykły banan w niezwykłej formie Kuchnia południowo amerykańska opiera się głównie na składnikach dostępnych na miejscu. Najbardziej znana jest kuchnia z północy kontynentu, gdzie jest najwięcej turystów i obserwuje się największe bogactwo składników z uwagi na bliskość lasów tropikalnych. W zasadzie nie ma jednej podstawy, którą można by było uznać za wiodącą w tego typu kuchni. Każdy kraj wykształcił swoje charakterystyczne elementy, których nie można znaleźć nigdzie indziej. W Brazylii i Ameryce Środkowej popularne są tortille. Są to placki tworzone poprze mieszaninę mąki kukurydzianej i wody, następnie smażone na patelni. Serwowane są z dodatkiem różnych warzyw, mięsa czy dla turystów nawet na słodko. Kukurydza bowiem jest tu postawą życia i to właśnie ona dostarcza mąki na chleb i inne przetwory. Ciekawe jest to, że nie obserwuje się w tym kręgu kulturowym tak ogromnego wpływu na życie fast foodów, jak to jest w USA czy Europie. Owszem w miastach są dostępne, jednak na prowincjach w dalszym ciągu gotuje się tradycyjnie.

  • 28Gru

    22Mieszanka mięsno – warzywna Bardzo specyficzna kuchnia, wykorzystującą wiele składników obecnych na rynku właśnie w tym rejonie Europy. Dlatego tutaj jest ogromny wybór potraw, które zawierają warzywa, mięso i przyprawy. Cechą charakterystyczną tego rejonu to zupy. Podobnie się rzecz ma we wschodniej Europie, jednak w przeciwieństwie do Rosji, zupy czeskie i polskie są zupami lekkimi. Wiele gospodyń nie zabiela zup śmietaną i mąką. Wykorzystuje się do ich przygotowania praktycznie każde warzywo. Bardzo popularny w Polsce jest barszcz, nie znany na Zachodzie, gotowany na bazie czerwonych buraków. Kolejną niespodzianką dla turystów są żurek (zupa produkowana na bazie zakwasu, czyli chleba, pozostawionego w celu częściowej fermentacji) oraz kapuśniak. Zresztą kapusta jest bardzo popularna w krajach tego regionu. Wykorzystuje się ja w wielu daniach i w wielu formach: jako kiszona, jako surówki, jako gotowana i wiele innych form. Niezbędnym składnikiem kuchni środkowo europejskiej są także warzywa które są spożywane w naprawdę bardzo dużych ilościach, przez co zbyt owych warzyw w państwach europy środkowej jest dużo większy niż na zachodzie. Kolacja zakrapiana wódką i słynnym śledzikiem Rosja, Ukraina i Litwa wykształciły specyficzne rodzaje kuchni. O ile, rosyjska i litewska są prawie takie same, litewska jest inna. Mają na to wpływ zmienne losy tego kraju na przestrzeni wieków. Rosja i Ukraina charakteryzuje się ciężką kuchnią, tłustą, obfitą w tłuszcze zwierzęce i roślinne. Dania zazwyczaj są ciężkostrawne, często smażone na oleju przez długi czas. Ma to związek z bardzo zimnymi zimami, podczas których dobry posiłek stanowił podstawę przeżycia. Zupy są zabielane śmietaną bądź innego rodzaju zagęszczaczem, gęste, mają wiele dodatków, jednocześnie charakteryzują się silnym aromatem. Barszcz czy solanki są jednymi z najbardziej znanymi w świecie. Poza tym rozpowszechnione jest spożycie dziczyzny – cietrzewie, kaczki, są przygotowywane jako danie główne. Nie można zapomnieć o potrawach z ziemniaków, jak pierogi. Bliny są bardziej rozpowszechnione na Litwie. Są to grube naleśniki zrobione na bazie mąki żytniej lub pszenno – żytniej, podawane razem z rybami lub na słodko z dżemem lub konfiturami. Czas na rybę! Wraz z japońską jest uznawana za zdrową. Bazuje na warzywach, ryżu, rybach i owocach morza. Słodyczy i mięsa spożywa się niewiele. Ogromna popularność mają owoce we wszelkich formach:na surowo, desery czy w kombinacjach na przykład z mięsem. Dania są przygotowywane w tradycyjny sposób, najczęściej są duszone lub krótko smażone na patelni. Nie stosuje się zasmażki czy mąki, którą posypuje się rybę. Zamiast oleju używa się oliwy. Wolniej jest wchłaniana przez produkty, można jej używać również do sałatek, deserów. Zawiera specyficzne tłuszcze – omega 3, omega 6 i odpowiednią kombinację pozostałych pozostałych kwasów tłuszczowych. Tym samym oliwa wpływa pozytywnie na serce i układ krwionośny, działanie mózgu i ogólną kondycję organizmu. Każdy kraj śródziemnomorski wykształcił swoją własną kuchnię. I tak Hiszpania skupia się na rybach. Jest tu ogromny wybór owoców morza i można znaleźć mnóstwo przepisów, które opisują sposoby ich przygotowania. Hiszpanie też wykształcili sposoby fermentowania produktów spożywczych – dotyczy to głównie szynki hiszpańskiej. Podobnie jest we Włoszech.